Խատուտիկի հզոր ուժը հիվանդությունների դեմ

Խատուտիկը ամենատարածված և հասանելի բույսերից է: Այն կարելի է գտնել ամենուրեք։ Սակայն ոչ բոլորը գիտեն, որ խատուտիկը պարզապես մոլախոտ չէ։

Խատուտիկը բուժիչ բույս է, որը պարունակում է A, B, C և K վիտամինների մեծ քանակություն, երկաթ, կալցիում,լյուտեին և մանգան։ 100 գրամ վառ դեղին ծաղիկները պարունակում են նույնքան կալցիում, որքան 100 գրամ կաթնաշոռը:

 

Խատուտիկը կարող է օգտագործվել համեղ աղցան պատրաստելու, առողջարար հյութ ստանալու, գինի կամ թուրմ պատրաստելու համար:

Խատուտիկի արմատները, իրենց օգտակար հատկություններով, շատ նման են պրոբիոտիկներին և սորբենտներին, որոնք աջակցում են աղիքային միկրոֆլորային և կարգավորում են աղեստամոքսային համակարգի աշխատանքը: Արմատը պարունակում է տանիններ, սպիտակուցներ, լինոլեային և մելիսային թթուներ: Խատուտիկի տերևները հարուստ են ֆոսֆորով և սպիտակուցով: Այս օգտակար նյութերի շնորհիվ խատուտիկը արժեքավոր է ոչ միայն դեղագիտության, այլև խոհարարության մեջ:

Խատուտիկի բուժիչ հատկությունները

Բույսում պարունակվող կալիումը և մագնեզիումը կարող են ամրացնել ոսկորները, իսկ խոտաբույսի՝ արյունը մաքրող հատկությունները օգնում են արթրոզի և ռևմատիկ ցավերի դեպքում։

Խատուտիկը կարգավորում է նյութափոխանակությունը, ավելացնում է ինսուլինի արտազատումը։  Խատուտիկը հաճախ օգտագործվում է շաքարախտի, վահանաձև գեղձի հիվանդության և ավելորդ քաշի դեպքում։

Բույսը նաև դրական ազդեցություն ունի տեսողական համակարգի վրա՝ լյուտեինի, զեաքսանտինի և բետա-կարոտինի բարձր պարունակության շնորհիվ: Բետա-կարոտինը նաև հզոր հակաօքսիդանտ է և նպաստում է մաշկի և լորձաթաղանթների առողջությանը։

C և P վիտամինների բարձր պարունակությունը թույլ է տալիս խատուտիկն օգտագործել լայնացած երակների և թրոմբոզի դեպքում: Այն նաև ունի միզամուղ հատկություններ՝ մեծացնելով մեզի արտադրությունը, միաժամանակ ունենալով հիպոթենզիվ և մանրէասպան հատկություններ։

Շաքարային դիաբետով հիվանդների մոտ բույսը իջեցնում է արյան մեջ շաքարի մակարդակը և կարգավորում աղիքային միկրոֆլորան: Սա պայմանավորված է ինուլինի պարունակությամբ, որը լուծվող մանրաթելի տեսակ է։

Խատուտիկը քրտնարտադրող և ջերմիջեցնող միջոց է։ Օգտագործվում է շնչառական հիվանդությունների ժամանակ:

Խատուտիկի կաթնային հյութը օգտագործվում է պսորիազի, պզուկների, գորտնուկների և թարախակույտերի բուժման համար։

Տիբեթյան վանականները խորհուրդ են տալիս խմել խատուտիկի հյութ և թուրմ՝ պոտենցիան բարելավելու համար։

Կրծքագեղձերի հիվանդությունների և կանանց մոտ դաշտանային ցիկլի խանգարումների դեպքում նույնպես օգնության կգա խատուտիկը։

Չնայած բազմաթիվ օգտակար հատկություններին, այս վայրի բույսն ունի նաև հակացուցումներ: Խատուտիկի վրա հիմնված դեղամիջոցները, թեյը և թուրմերը հակացուցված են լեղապարկի դիսֆունկցիայի, լեղուղիների խցանման, գաստրիտի և պեպտիկ խոցերի դեպքում։

Խատուտիկի տերևները պետք է հավաքել մինչև ծաղկումը, նախքան կենսունակ ծաղիկները կլանեն բույսի ողջ կենսական էներգիան: Արմատները պետք է հավաքել մինչև աշուն, քանի որ այդ ժամանակ են դրանք կուտակում ֆրուկտոզա, գլյուկոզա և ինսուլին: Խատուտիկները պետք է հավաքել քաղաքներից և ճանապարհներից որքան հնարավոր է հեռու տեղանքից. բույսերը արագ կլանում են տարբեր թունավոր նյութեր, որոնք կարող են վնասակար լինել օրգանիզմի համար:

Խատուտիկի հյութն առավել օգտակար է: Այն պետք է քամել հյութաքամիչի ցածր արագությամբ: Արդյունքում ստացված հյութը փրփուր չի առաջացնում, ավելի քիչ է ենթակա օքսիդացմանը և պահպանում է վիտամինների և հանքանյութերի առավելագույն քանակը:

Չորացնելիս ծաղկաբույլերը չորացուցիչում պետք է տեղադրել ծաղիկները դեպի ներքև։ Տերևների համար բավարար է չորացնել չորսից հինգ ժամ, մինչդեռ արմատները պահանջում են մոտ 12 ժամ։

Չորացնելուց հետո տերևները կարելի է մանրացնել՝ փոշու վերածելով, որը կարելի է օգտագործել որպես համեմունք։ Պահել վուշե տոպրակների, ստվարաթղթե տուփերի, ապակե կամ կերամիկական տարաների մեջ, զով, մութ և չոր տեղում մինչև երկու տարի։