Սովորեք զգալ ձեր երեխայի ապրումները

Ոչ թե պարզապես միացրեք հեռուստացույցը, այլ նստեք և միասին դիտեք մուլտֆիլմը։

Քննարկեք սյուժեն։  Որոշ ժամանակ անց կարող եք վերադառնալ քննարկմանը` ուսումնասիրելով  երեխայի հուզական աշխարհը:

 

Երեխային հույզեր արտահայտել սովորեցնելը ծնողների կարևորագույն գործառույթներից է: Բոլոր խնդիրները, որոնք մենք մանկությունից «տանում» ենք հասուն կյանք, նրանից է, որ չենք կարողանում բացատրել, թե ինչ ենք զգում և ինչ ենք ուզում: Չհասկացված լինելուց  ձևավորվում է զոհի գիտակցությունը «ինձ ոչ ոք չի հասկանում», « ամբողջ աշխարհը դեմ է»:

Ծնողների համար կարևոր է իմանալ, որ.

 

• Երեխաների վախերը նորմալ են և հաճախ անխուսափելի, քանի որ երեխաներն իրենց փոքր, ֆիզիկապես թույլ են զգում ցանկացած մեծահասակի համեմատ:

• Վախը առողջ արձագանք է իրական կամ հնարավոր սպառնալիքին: Վախը սուբյեկտիվ է. Իսկ եթե մեծահասակը չի վախենում, դա չի նշանակում, որ կողքի մարդը չի վախենում։

• Տղաները աղջիկներից պակաս չեն վախենում, քանի որ նրանք դեռ ֆիզիկապես ավելի թույլ են։

• 5-6 տարեկանից երեխաները սկսում են հասկանալ ու մշակել մահվան թեման։ Սա երեխայի համար բնական և անհրաժեշտ գործընթաց է։

Թարգմանությունը՝ Infolife.am-ի